Sezon 2019 w kilku liczbach
Chyba wszyscy już od wczesnych lat szkolnych mamy marzenia, wizje, pomysły na to, co będziemy robić w przyszłości, kiedy dorośniemy.Jedni wiedzą, że przejmą kiedyś rodzinny biznes, inni mają swoich idoli, a jeszcze inni czerpią inspirację z filmów. Dziewczyny chcą zostać modelkami, lekarzami, prawnikami. Chłopcy to urodzeni strażacy, policjanci i astronauci.U nas inspiracja przyszła właśnie z filmów :) Magda w młodości chciała zostać drugim Davidem Husselhoffem ze słonecznego patrolu, ja natomiast naoglądałem się za dużo filmów z Van Dammem i chciałem zostać mistrzem karate, gdy podrosłem, pomyślałem, że bycie architektem byłoby dla mnie. Magda spełniła swoje marzenie z dzieciństwa i przed 3 sezony spełniała się jako ratownik, niestety polska rzeczywistość okazała się daleka od tej Bay Watcha. Ja natomiast zamiast architektem zostałem barmanem. I jak to często w życiu bywa nie zawsze, możemy robić to, co byśmy chcieli, a czasem wymarzona praca okazuje się nie taka wymarzona.
W sumie to, że zajmujemy się fotografią ślubną, fotografujemy śluby i sesje miłosne to dzieło totalnego przypadku. Żadne z nas nigdy nie planowało iść w tym kierunku. Mnie fotografią zaraził mój brat, potem naturalną koleją rzeczy ja zaraziłem swoją żonę. Na początku, kiedy jeszcze nie znałem Magdy, nie traktowałem fotografowania ślubów jako coś na stałe, a na pewno czymś, co będzie moim głównym zajęciem. Raczej miało to być hobby, na którym można dorobić. Dziś możemy śmiało powiedzieć, że się w tym spełniamy oraz że fotografia ślubna to dalej nasze hobby i praca.
Faktycznie spełniamy się i nigdy nie czuliśmy potrzeby, aby wyliczać czy wszystko się spina. I bardziej z czystej ciekawości, niż z jakiejś potrzeby postanowiliśmy policzyć, ile tak naprawę praca pochłania naszego czasu i wysiłku.
W cyfrach przedstawia się to w następujący sposób. Przeglądając wszystkie umowy, adresy, katalogi i foldery, oprócz przepracowanych godzin i przejechanych kilometrów, udało nam się również policzyć dokładną liczbę zrobionych zdjęć na ślubach oraz miejsce, jakie zajęły na dysku.Pewne dane jak liczba zdjęć i gigabajtów, ilość kilometrów, sesji i reportaży byliśmy sprawdzić co do jednej sztuki. Godziny spędzone na fotografowaniu obliczyliśmy na podstawie różnicy czasu zrobienia pierwszego i ostatniego zdjęcia z reportażu i sesji. Co do czasu spędzonego w podróży — to zawierzyliśmy wujkowi Google. Jedyne szacunkowe informacje to czas spędzony na edycji zdjęć i tworzeniu postów w social mediach.
12 963 km – tyle przejechaliśmy, fotografując śluby
159 h – tyle czasu spędziliśmy w drodze, jadąc na śluby
31 – tyle sfotografowaliśmy ślubów w 2019 roku
12 – liczba sesji miłosnych, jakie uwieczniliśmy
479 h – czas, przez jaki fotografowaliśmy nasze cudowne pary
396 h – ilość godzin spędzonych na upiększaniu zdjęć
64 h- ilość postów opublikowanych w 2019, średnio 1h na post
4 109,92 GB – gigabajty potrzebne do zapisania wszystkich zdjęć
149 292 – liczba zdjęć, jakie zrobiliśmy w pracy.
Ile ślubów, ile kilometrów, ile kawy?
Sezon 2019 zamknęliśmy liczbą 27 ślubów i 14 sesji narzeczeńskich. Do tego doszły trzy sesje plenerowe „po ślubie” i jedna sesja rocznicowa, którą dostaliśmy w prezencie od pary, u której fotografowaliśmy dwa lata wcześniej. W praktyce oznaczało to 45 dni zdjęciowych od kwietnia do końca października, z czego siedem weekendów mieliśmy podwójne śluby – sobotę i niedzielę z rzędu. Magda mówi, że to nie jest praca, tylko tryb turbo, bo w poniedziałek rano trzeba ogarnąć karty, a we wtorek już jechać na kolejny plener.
Przez te siedem miesięcy przejechaliśmy samochodem dokładnie 11 438 kilometrów. Liczymy, bo mamy aplikację do tankowania i co miesiąc patrzymy na raport z niepokojem. Najdalsza trasa to ślub w Białymstoku, na który jechaliśmy z Wrocławia – 580 kilometrów w jedną stronę, a w drodze powrotnej złapaliśmy gumę pod Łodzią. Najbliższy ślub był 800 metrów od naszego mieszkania, na dachu budynku, w którym Magda kiedyś wynajmowała kawalerkę. Średnio na jeden ślub wypijaliśmy 3,5 kawy, z czego ostatnią zwykle zimną, bo nie było czasu dopić. Łącznie wyszło nam 94 kawy w sezonie, nie licząc tych w domu przy obróbce.
Pogoda, pory roku i logistyka, czyli dlaczego parasol to podstawa
W 2019 roku mieliśmy 19 ślubów w plenerze, 5 w kościele z częścią plenerową i 3 w całości pod dachem – z czego jeden w stodole, gdzie padało tak mocno, że dźwięk kropel zagłuszał przysięgę. Deszcz złapał nas w sumie 9 razy, ale tylko raz musieliśmy całkowicie zrezygnować z sesji plenerowej i przenieść ją na drugi dzień. Nauczyliśmy się wtedy, że przezroczyste parasole to nie tylko gadżet do zdjęć, ale realne narzędzie pracy. Kupiliśmy ich w tym roku sześć sztuk, bo trzy zgubiliśmy, a jeden pożyczyła nam druhna i już nie oddała.
Najzimniejszy ślub odbył się 6 kwietnia, temperatura 4 stopnie, panna młoda w sukience bez rękawów, a my w czapkach i rękawiczkach bez palców. Najgorętszy – 29 czerwca, 34 stopnie w cieniu, a my biegaliśmy po plaży w Sasino, bo para chciała zdjęcia z łódką. Z logistycznego punktu widzenia sezon 2019 był pierwszym, w którym wprowadziliśmy harmonogram co do minuty: od pierwszej kawy o 7:30 do ostatniego backupu o 2:00 w nocy. Średnio na jeden ślub poświęcaliśmy 14 godzin pracy, wliczając dojazdy, zdjęcia i wstępną selekcję. Magda raz zasnęła na kanapie z kartą pamięci w ręku, a ja obudziłem się z wgnieceniem od aparatu na policzku.
Sprzęt, karty i backup, czyli co nam się zużyło
W sezonie 2019 pracowaliśmy na dwóch pełnoklatkowych aparatach – oba marki, której nie zdradzimy, bo nie mamy umowy sponsorsko-reklamowej – oraz trzech obiektywach stałoogniskowych: 35 mm, 50 mm i 85 mm. Do tego jeden zoom 24-70 mm na zapas i jeden obiektyw szerokokątny do architektury i tańców. Przez cały sezon wymieniliśmy jedną migawkę, dwa razy czyściliśmy matryce z piasku po sesji na wydmach i raz zgubiliśmy dekielek na obiektyw, który potem znalazł się w bucie pana młodego. Liczba zrobionych zdjęć: 118 742 klatki, z czego po selekcji zostało 23 610 do obróbki. Średnio na jeden ślub wychodziło 4 300 zdjęć surowych, a oddawaliśmy parom po 600–800 finalnych.
Karty pamięci: 12 sztuk po 64 GB, z czego dwie odmówiły posłuszeństwa w najmniej oczekiwanym momencie – jedna na poprawinach, druga podczas pierwszego tańca. Od 2019 roku mamy żelazną zasadę: karta numer jeden i karta numer dwa w dwóch różnych kieszeniach, a po każdym ważnym momencie – mini backup na przenośny dysk. Łącznie zgromadziliśmy 4,2 TB danych, z czego备份 na trzech dyskach zewnętrznych i w chmurze. Magda liczy, że do emerytury będziemy mieli piwnicę pełną dysków, a ja, że w końcu nauczę się kasować niepotrzebne zdjęcia próbne.
Klienci, emocje i statystyki, które nas zaskoczyły
W 2019 roku obsłużyliśmy 27 par, z czego 22 trafiły do nas z polecenia, 3 z Instagrama, a 2 z targów ślubnych, na które pojechaliśmy pierwszy raz i prawie straciliśmy głos od rozmów. Średnia wieku pary młodej to 28 i 30 lat, ale mieliśmy też ślub pary po pięćdziesiątce, która postanowiła zalegalizować związek po 15 latach bycia razem – i to była jedna z najbardziej wzruszających ceremonii. 19 par wybrało opcję z drugim fotografem, czyli Magdą lub mną na zmianę, a 8 par zdecydowało się tylko na jednego z nas – zwykle wtedy ten drugi siedział w aucie z laptopem i robił backup na żywo.
Najczęściej wybieranym miesiącem był czerwiec – 7 ślubów, najrzadziej październik – tylko 2, bo jedna para przełożyła z powodu choroby. Średnio na każdy ślub przypadało 42 gości, ale zdarzył się kameralny ślub z 6 osobami i duży na 180 gości, na którym zgubiliśmy się w tłumie i musieliśmy używać krótkofalówek. Z emocji: 23 panny młode płakały podczas przysięgi, 11 panów udawało, że nie płacze, a 5 par poprosiło o zdjęcie z babcią, która nie mogła przyjechać – wtedy robiliśmy wydruki na miejscu. Najbardziej zaskakująca statystyka? W 2019 roku ani razu nie zapomnieliśmy naładować baterii, za to dwa razy zapomnieliśmy zapakować statyw, a raz – buty na zmianę, przez co Magda tańczyła na poprawinach w klapkach basenowych z logo aquaparku.
