To był nasz pierwszy raz …
Pierwszy raz na takiej uroczystości jak ślub kościelny w plenerze 🙂
Jeśli jesteście ciekawi, jak przebiegał ten wyjątkowy dzień Karoliny i Stacha, jak zorganizować ślub kościelny w plenerze oraz jak to wyglądało z naszej perspektywy zostańcie z nami i koniecznie obejrzyjcie zdjęcia.
Ten dzień był kumulacją przeróżnych emocji, zaskoczeń i pięknej miłości !
Przygotowania
Jak zobaczycie na zdjęciach poniżej outfity tej dwójki to nie były przypadki, wszystko dopięte na ostatni guzik.
Przygotowania Stacha odbyły się w pięknym miejscu, w Hotelu Koszary.
Pasek do spodni z ACDC, spinki do mankietów w kształcie gitary — już chyba każdy wie czego się u nich słucha w domu 😉
Bez krawata, na luzie — tak właśnie lubimy !
Karolina swoje przygotowania zaczęła od make-upu i prosecco w swoim mieszkaniu, towarzyszyły jej druhny i mama, wyszło mega naturalnie i bardzo lubimy ten rodzaj wstępu do reportażu, kiedy jesteście u siebie i czujecie się swobodnie 🙂
Później szybka teleportacja do hotelu, ubieranie i niespodzianka dla druhen.
Sukienka Karoliny zrobiła taką furorę na naszym insta, że nie nadążaliśmy z odpisywaniem co to za model 🙂
Odpowiemy jeszcze raz tutaj, bo pewnie jesteście ciekawi — LANESTA SUKNIE ŚLUBNE — jedne z piękniejszych, jakie widzieliśmy !
Był też oczywiście first look i mogliśmy ruszyć do miejsca ślubu i wesela.
GAJÓWKA OBRĘB to kolejne miejsce, które powinniście znać, my do tej pory zastanawiamy się czemu o nim wcześniej nie słyszeliśmy – jest tam prze-piek-nie !
My jesteśmy wielkimi fanami takiego stylu, jaki panuje na tej sali – dużo światełek, drewniane stoły i krzesła, wnętrze idealnie pasuje do tego co zobaczycie z zewnątrz, czyli ogromna zielona przestrzeń i las.
Czas na ślub kościelny w plenerze czy to, na co każdy pewnie już z niecierpliwością czeka.
Jak to ugryźć?!
Zaczniemy od tego, jak ugryźć taki ślub, a nie jest to łatwe.
Kiedy wymarzycie sobie ślub kościelny w plenerze, musicie jego organizacje zacząć odpowiednio wcześnie.
Tak jak wyżej wspominaliśmy nie jest to łatwy temat i wiąże się z wieloma formalnościami, ale do brzegu…
W pierwszej kolejności musicie udać się do proboszcza parafii, do której należycie.
To właśnie od wyda (albo też nie) zgodę na złożenie wniosku do biskupa.
W takim wniosku musicie zawrzeć argumenty, które przekonają biskupa do tego, aby zezwolić na taki ślub.
Tutaj musicie podejść do tego z głową, bo argument „chcemy ładne zdjęcia” raczej nie przejdzie 😉
Miejsce, w którym będziecie chcieli zorganizować swój ślub kościelny w plenerze musi mieć dla Was jakieś wyjątkowe znaczenie i musi odpowiadać randze wydarzenia 😉
Miejcie też na uwadze, że na taką decyzję czeka się nawet kilka miesięcy !
Nasza perspektywa
No dobrze, przebrnęliśmy już przez suche fakty, a teraz z naszej perspektywy, czy ślub kościelny w plenerze różnił się od takiego standardowego w kościele czymś więcej niż tym, że nie odbywał się w świątyni ?
Oczywiście !
Forma była o wiele krótsza, przypominało to trochę ślub cywilny, była o wiele luźniejsza atmosfera niż na ceremonii w kościele, Kamil czuł się swobodniej robiąc zdjęcia, mógł bez problemu fotografować zza „ołtarza” – zupełnie inaczej niż w kościele.
Mamy wrażenie, że sama atmosfera była bardziej intymna, wzruszająca — trochę tak jak na ślubie humanistycznym.
Dla nas to piękne doświadczenie i bardzo ubolewamy nad tym, że tak rzadko zdarza się, że młodzi uzyskują zgodę na takie ceremonie. Mamy nadzieje, że to się zmieni i coraz częściej będziemy mogli takie ceremonie fotografować 🙂
Przyjęcie
Po ślubie przyszła pora na zabawę i tutaj po raz kolejny musimy przyznać, że nie było to na pewno standardowe wesele. Zaczynając od muzyki, butów zrzuconych już na pierwszym secie, kończąc na koledze, który kręcił oldschoolowy film z wesela starą kamerą w standardzie SD. Młodzi wymarzyli sobie tez koncert i uwaga, sami go sobie zagrali ! Tata na bębnach, Stach na gitarze !
Był też piękny plener, w umowie Karoliny i Stacha mieliśmy wyraźnie zaznaczone, że robimy sesje w trakcie przyjęcia o zachodzie słońca, z polana/lasem w tle.
Pogoda od samego rana nie rozpieszczała i tak naprawdę nikt nie wiedział, czy ten plener uda się nam zrealizować, ale mieliśmy szczęście i zaraz po deserze wyszło słońce !
Przebieg ceremonii w plenerze
Kiedy dotarliśmy do Gajówki Obręb, od razu poczuliśmy, że to nie będzie zwykła msza święta. Miejsce było przygotowane z ogromnym wyczuciem – drewniany ołtarz ustawiony na tle starych drzew, do tego delikatne girlandy z eukaliptusa i świece w szklanych lampionach. Goście siedzieli na długich ławach zestawionych w półkolu, a w tle słychać było śpiew ptaków i szum wiatru. Karolina i Stach podeszli do ołtarza bez pośpiechu, trzymając się za ręce, a ksiądz rozpoczął ceremonię od słów o tym, jak natura sama w sobie jest świątynią. To było naprawdę poruszające – żadnych ścian, żadnego echa, tylko czyste emocje i bliskość wszystkich zebranych.
Najpiękniejszy moment? Kiedy podczas przysięgi nad polaną przeleciał bocian, a Stach odwrócił się na chwilę, żeby go zobaczyć. Karolina się roześmiała, a my pomyśleliśmy, że lepszej symboliki nie da się wyreżyserować 😉 Ceremonia była krótka, ale bardzo intymna. Nie było tradycyjnej procesji ani organów – zamiast tego przyjaciółka pary zaśpiewała a cappella "Hallelujah", a my mieliśmy gęsią skórkę od pierwszego dźwięku. Po błogosławieństwie wszyscy rzucili się do gratulacji, a na twarzach gości widzieliśmy autentyczne wzruszenie. To zupełnie inna energia niż w zamkniętym kościele – bardziej swobodna, bliższa ziemi, dosłownie i w przenośni 😊
Jak załatwić formalności i przygotować przestrzeń
Wielu osobom wydaje się, że ślub kościelny w plenerze to coś niemożliwego, ale Karolina i Stach udowodnili, że wystarczy determinacja i dobra organizacja. Trzeba zacząć od rozmowy z proboszczem swojej parafii – to on kieruje prośbę do kurii o zgodę na zawarcie sakramentu poza kościołem. Zazwyczaj wymagane są ważne powody, na przykład sentyment do miejsca, względy rodzinne albo po prostu głęboka więź z naturą. W ich przypadku pomogło to, że Gajówka Obręb znajduje się na terenie parafii, do której należą od dziecka. Ksiądz zgodził się bez większych problemów, a dodatkowo zaproponował, żeby ceremonia odbyła się w formie mszy świętej z pełną liturgią, tylko pod gołym niebem.
Samo przygotowanie przestrzeni to już logistyczne wyzwanie, ale da się to zrobić w jeden dzień. Najważniejsze elementy to stabilny ołtarz (najlepiej drewniany, odporny na wiatr), miejsca siedzące dla wszystkich gości oraz nagłośnienie – bez mikrofonu słowa księdza i przysięgi po prostu zginą na otwartej przestrzeni. W Gajówce Obręb ustawiono mały namiot techniczny z boku, gdzie spokojnie stał sprzęt, a kable poprowadzono pod matami, żeby nikt się nie potknął. Dekoracje były minimalistyczne, ale bardzo przemyślane:
- drewniany łuk z kwiatami sezonowymi i zielonymi gałązkami brzozy,
- szklane lampiony z tealightami przy każdej ławie,
- dywanik z juty prowadzący do ołtarza,
- tablica z planem ceremonii i cytatem z Pisma Świętego na słupku przy wejściu.
Wszystko razem tworzyło spójną całość, która idealnie wpisała się w leśny krajobraz.
Wesele pod chmurką – strefy i atrakcje
Po ceremonii goście przeszli dosłownie kilkadziesiąt metrów na polanę, gdzie czekała strefa biesiadna. Gajówka Obręb oferuje duży namiot z przezroczystym dachem, więc nawet gdyby pogoda się popsuła, nikt nie zmókłby podczas jedzenia. Ale tego dnia niebo było bezchmurne, więc stoliki wystawiono częściowo na zewnątrz, a częściowo pod zadaszeniem. Menu było w klimacie slow food – pieczone mięsa z grilla, sałatki z lokalnych warzyw, domowe chleby i lemoniady z miętą. Zamiast tradycyjnego tortu państwo młodzi postawili na stół z mini deserkami: serniczki w słoiczkach, tarty z owocami i brownie z solą morską. Nikt nie narzekał, wręcz przeciwnie – kolejka do stołu słodkości nie znikała przez całą noc 😉
Największą furorę zrobiła jednak strefa chilloutu z hamakami, pufami i girlandami żarówek rozwieszonymi między drzewami. Wieczorem, gdy zapadł zmrok, cała polana wyglądała jak z bajki. Do tańca grał zespół na żywo, ale nie było typowego wodzireja – zamiast tego puszczano playlistę przygotowaną przez parę młodą, a goście sami rwali się do tańca przy hitach lat 80. i rockowych klasykach (oczywiście nie zabrakło AC/DC na cześć Stacha). O północy rozpalono ognisko i wszyscy usiedli wokół z kocami i piankami. My jako fotografowie mieliśmy wtedy prawdziwe żniwa – iskry lecące w górę, twarze rozświetlone ogniem, a w tle ciemny las. Takich kadrów nie zrobilibyście w żadnej sali weselnej.
Nasze rady dla par planujących ślub kościelny w plenerze
Po tym doświadczeniu mamy kilka konkretnych wskazówek, które mogą Wam oszczędzić stresu. Po pierwsze: zawsze miejcie plan B na wypadek deszczu. Karolina i Stach mieli przygotowaną dużą altanę ogrodową, która w razie czego mogłaby pomieścić wszystkich gości podczas ceremonii. Po drugie: pomyślcie o wietrze – świece mogą gasnąć, a lekkie dekoracje fruwać. Dlatego lepiej wybierać cięższe lampiony, a zamiast papierowych konfetti użyć płatków prawdziwych kwiatów. Po trzecie: zadbajcie o wygodę gości – na trawie szpilki potrafią być koszmarem, więc warto poinformować w zaproszeniu o luźniejszym dress codzie lub rozłożyć drewniane podesty pod ławami.
Dla nas jako fotografów najważniejsza była godzina ceremonii. Ślub odbył się o 16:30, kiedy słońce było już nisko, dając piękne, miękkie światło. Jeśli planujecie ślub w pełnym słońcu w południe, będziecie mieli mocne cienie na twarzach i mrużące się oczy. Idealnie sprawdza się późne popołudnie albo tzw. złota godzina tuż przed zachodem. No i jeszcze jedno: nie bójcie się emocji. W plenerze wszystko jest bardziej naturalne – łzy wzruszenia, śmiech, spontaniczne uściski. Nam udało się uchwycić moment, gdy mama Karoliny poprawiała welon córki tuż przed wejściem, a Stach nerwowo przestępował z nogi na nogę przy ołtarzu. Tego nie da się zainscenizować, to po prostu dzieje się samo, gdy ściany znikają, a zostaje tylko miłość i otwarte niebo 💛